** successful naman kahit papaano ang Kapusuan ng LIRA. marami na rin ang dumating matapos kung magbasa. buti na lang kung hindi, nakita nila ako sa 'Matsing Mask' ko. nagkaroon lang ako ng ideyang gumawa ng ilang tula patungkol sa pag-dedekonstrak sa mga mitolohiyang personalidad. gusto ko silang bigyan ng bagong perspektiba, lalo na ang ilan sa mga palasak nang nagagamit tulad ni Kupido. challenge sa akin ito lalo na't nais kong bigyan ng pansin ang pagtutula. masyado kasi akong occupied sa trabaho para makabuo ng isang disenteng kuwento. yung talagang sa palagay ko maganda dahil sa pagtitiyagaan ko hanggang sa pagbuo ng outline at character studies. hindi naman sa pinagyayabang ko na madaling isulat ang tula, sa totoo isa ito sa mahirap gawin. lalo na kung magpapakabusisi ako rito. pero may libog akong nadadama ngayon sa pagtula, marahil epekto nang halos ilang buwang palihan sa LIRA. mga mangilan-ngilang linya pagsapit ng gabi, siguro ito lang ang kailangan ko para makabuo ng matinong tula. susubukan kong pakinisin ito tuwing lunch breaks o kaya habang dyumudyingel. time management lang to.

kailangan ko na rin sigurong pumili ng makatang pagbabagayan ko. sa kasalukuyan, naiibigan ko ang sensibilidad ng mga tula ni Jerry Gracio, ang pagiging pulido sa mga salita ni Mike Bigornia, ang pananaw ni Bobby Anounevo at Rosmon Tuazon, at ang kasimplehan nila Billy Collins at Ted Kooser. pero bukas pa rin ako sa ilang makatang magbibigay lalo sa akin ng maturity sa larangan ng panulaan.

** bilang unang salvo sa nasabing proyekto (na sana'y matapos ko), narito ang binasa ko sa Conspiracy kagabi with matching 'Matsing Mask':

Kupido
Enrique S. Villasis

Ang magtanim ng pag-ibig,
Ito ang tanging nakaatas sa akin.
Ilang beses na bang namulaklak ang aking mga tanim?

Ngayong gabi, ako ang humihimas
Ng serbesa, nakikinig
Sa sintunadong umaawit.
Kanina lamang, nabali ang sarili kong binhi.

Sa kabilang mesa, dinig ko
Ang lalaking may itinatagong hikbi.
Nagkukubli sa mga lagok ng alak
At nguya sa pulutang mani.

Ipinaglalayo kami ng distansiya,
Ipinaglalapit kami ng pag-iisa.

Nais kong isa-isahin ang mga punla
Na aking itinanim. Isa ba siya
Sa aking napabayaan?

Tumubo ngunit hindi nadiligan?
Mababaw ang pagkakapunla’t nabunot sa lupa?
O sadyang hindi nalagyan ng pataba?
Hindi napainitan sa araw?

Kay rami nila. Hindi ko matukoy
Kung sino siya roon.

Nais ko sanang muli siyang tamnan
Ng panibagong punla ng pagmamahal
Dahil ito ang nakaatas sa akin,
Ngunit ngayon gabi, tanging paglalasing
Sa pag-iisa ang aking magagawa.

** hindi ko itatanggi na malaking impluwensiya sa pagbuo ko ng tulang ito ang Matusalen ni Rosmon Tuazon mula sa kanyang chapbook na 'Mula'.

** nagbalik Dungeons and Dragons ulit ako. sa matagal na panahon, ito ang hinahanap ko. para makulit ko lang ang kaibigang Dungeon Master na magpalaro, nasabi ko sa kanya na balak kong bumuo ng isang sanaysay tungkol sa role-playing games. isang pagpaparallel ito sa mundong binubuo namin habang naglalaro at sa mundong talagang iniikutan namin.

** speaking of DnD, level 2 barbarian na ang character ko. napilitan akong maging hack&slash character dahil sa pangit ang stat ko. suicide na kumbaga ang paglalaro ko nito.

** mabalik tayo sa fiction, nakabili ako noong Read or Die Convention ng ilang libro. dalawa to be exact. ang 'Utos ng Hari at Iba Pang Kuwento' ni Jun Cruz Reyes at ang 'Werewolves on Their Youth' ni Michael Chabon. mas nag-eenjoy ako sa mga kuwento ni Jun Cruz Reyes kaysa kay Chabon kahit mas dysfunctional ang mga tauhan niya. dala siguro ito na mas kakaiba ang pagsipat ni Jun Cruz Reyes sa mga bagay-bagay. may angst din. pero sa katagalan, kapuna-puna ang impluwensya ni J.D. Salinger sa mga akda niya. isa pa sa bentahe ng mga 'luma o klasikong' akda ni Jun Cruz Reyes ay ang pagbibigay nito ng mga boses sa mga karaniwang taong hindi nabibigyang ng boses. si Jun Cruz Reyes ang spokeperson ng mga tambay, ng mga bunso, ng mga teacher enemy number one. sabi ko nga sa isang forum, wag silang mag-rave kay Bob Ong dahil mas nauna pa si Jun Cruz Reyes sa pagpapakyut. i-deny man ni Bob Ong, lutang ang impluwensyang Jun Cruz Reyes sa mga akda niya.