** iba ang prusisyon dito sa Manila kumpara sa Masbate. una, karamihan dito puro Nazareno ang prinuprusisyon. may maliit na Nazareno, may malaki, may tamang-tama lang. nagmumukha tuloy extension ng mga nagpapanata tuwing araw ng Quiapo ang itsura ng prusisyon dito sa balic-balic. lahat halos nakasuot ng kulay maroon na shirts, may kanya-kanyang tatak upang ipakita kung sila affliated. sa bawat baranggay ata rito may Nazareno, kaya kapag sapit ng Mahal na Araw, nagmumukhang baranggay contest ang prusisyon. 'yun nga lang wala masyadong nakakapansin.

sa Masbate naman, ang prusisyon sa Milagros (kita, relihiyoso ang lugar namin. nababagay gawing pamagat ng isang Holy Week Presentation) ay simple lang. sumusunod pa rin sila sa nakagaiang ayos ng mga santo. nung bata pa ako, halos nasaulo ko na ang mga patrong ipinaparada. pinakaprominante rito si San Pedro (kung sosyal ka, sige Saint Peter). dahil sa isang fishing town ang munisipyo, madalas lantakan ang karosa ng nasabing santo tuwing malapit na simbahan. kinukuha ang mga bulaklak na nakadekorasyon o kahit anong abubot (may ilang santa, na linalantakan ang hibla ng buhok. kung bano ang nagbabantay sa karosa malamang makalbo ito pagkauwi sa may-ari). ang mga nakuha sa karosa'y inilalagay sa lambat para makapag-akit ng mga isda. at kung minsan dekorasyon naman sa mga bangka para magdala ng suwerte at makaiwas sa sakuna ng dagat. maliban kasi sa pagiging patron ng mga sinungaling, at sabungero, mas kilala si san pedro bilang isang mangingisda. kaya raw malapit ang nasabing santo sa kapwa niya mangingisda. ang may-ari ng san pedro sa amin ay si jun de jesus o mas kilala bilang x44. nakailan na rin kasing asawa yan, kaya binansagan x44 dahil malapit na raw mag-james bond. nang minsan malapit na ang eleksyon, imbes na istatwang manok ang ilagay isang ugis ang inilagay niya. siyempre nakaka-attaract yun ng tao. karamihan sa mga sumusunod sa prusisyon nandun sa karosa iya nag-aabang. at dahil malapit si x44, todo kampanya ang ginawa niya. siympre pasimple lang. imagine na lang ninyo nang malapit na sa simbahan si san pedro. kawawang ugis, halos makalbo sa kakakuha ng balahibo. siyempre hindi sinaway ni x44 ang mga kumukuha baka mawalan siya ng botante. at simula noon, taun taon ang nasabing ugis ang laging bida pagdating ng prusisyon.

** sa probinsya, kapag Biyernes Santo bawal lahat. bawal maglaro, bawal mag-ingay, bawal kahit maligo at magsepilyo. tumitigil ang mundo. pero ngayon dito sa Manila, wala na ang mga bawal bawal na yan. heto nga ako, may trabaho pa.

isa sa pinag-uugatan ng bawal ay ang mga pamahiin. hindi na madidinig ang kampana ng simbahan simula ng alas-tres ng hapon. sabi ng mga matatana, madalas lumalabas ang aswang sa mga ganitong panahon. hinahanap naman ng mga mangkukulam ang ilang sagradong barang. naglilipana ang mga demonyo at engkanto. wala raw bisa ang simbahan. sa mga ganito ring oras, bawal kang masugatan dahil sa susunod na taon na ito gagaling. sa mga ganitong oras marami ang nagpapagupit ng buhok o kaya nagpuputol ng kuko. sa ganito ring oras epektibo ang sinugbang butiki para sa may hika (at sa ganito raw na oras humahalik ang butiki sa lupa). at pagdating ng Linggo ng Pagkabuhay, muling iikot ang mundo at babalik ang aming katinuan.

** napanood ko na rin sa wakas ang Pan's Labyrinth. over-hyped ang pelikulang ito. simple ang kuwento, dinaan sa violence para sabihing dark ang pelikula. pero bakit ko nagustuhan ang Pan's Labyrinth? una, dahil sa art directions nito. talagang captivating ang kabuuan ng kuwento. maamoy mo lahat mula sa mga lumot na nakakapit sa mga bato sa labirinto hanggang sa mandrake na nakasawsaw sa gatas. captivating din ang mga creatures na ipinakita simula mismo sa fawn hanggang sa halimaw na ang mata ay nasa kamay (si doug jones ang gumanap sa mga nasabing creatures).

maraming simbolismo ang pelikula kung tutuusin pero sa simula pa lang ayoko nang magpakaintelektwal at suriin kung anuano yun. kailangan kong mag-enjoy.

** sex, lies, and videotape ang nauna kong pinanood. ngayon ko lang na-realize kung gaano ka underrated si james spader. sa pelikulang ito gumanap siya bilang si graham, isang mahiyain ngunit seductive na sexually frustrated na 'filmographer'. sa pamagat pa lang umiikot na ang kuwento sa tatlong bagay - sex, lies, and videotape.

ayokong magbigay ng spoiler dahil mas magandang masorpresa ka sa pelikulang ito. isa lang masasabi ko, walang sex scene dito. ang karamihan ng mga sex ay nagmumula sa mga diyalogo. at kung sa palagay mo ay katulad ito dangerous liason nagkakamali ka. subtle ang ilang patawa na isinulat ni steven soderberg. hindi siya nauubusan ng wit at dark humor upang maitawid ang manonood sa mundo ng sex, lies, and videotape. hindi lang si james spader ang may magandang performance dito kundi ang buo cast.

** alam mo ba yung gusto mong makapunta sa isang lugar tapos na halos makakarating ka na nang biglang may mangyari para maudlot. ganun yung nangyari sa akin, sayang talaga.

** tuwing uuwi ako sa probinsya namin nanaginip ako ng nahuhulog na ngipin. talagang creepy experience kapag napapanaginipan ko yun. tapos sa mga susunod na araw nakasakay na ako ng barko pauwi sa amin. siguro yung panaginip na yun, premonition na siya para sabihing hindi ako matutuloy doon sa lugar na gusto kong puntahan bagkus kailangan kong umuwi sa amin. may tooth fairy siguro sa bahay namin sa probinsya at madalas niya akong tawagin.

** ang dull naman ng entry na to, wala kahit picture man lang. 'Mahal na araw,' sabi ng konsensya ko kaya hindi ko mapopost ang banned commercial ni ji jeon hyu ng sassy girl. baka magkasala pa tayo.